. Mapa to nie terytorium .
Nasze umysłowe mapy świata nie są tym światem. Reagujemy raczej
na nie, a nie na otaczający nas świat. Dużo prościej jest zaktualizować
takie mapy rzeczywistości, zwłaszcza uczucia i sposoby interpretacji,
niż zmienić świat.
. Doświadczenie ma strukturę.
Nasze myśli i wspomnienia mają własny wzorzec. Zmiana tego wzorca
lub struktury powoduje, że automatycznie ulega zmianie także nasze
doświadczenie. W ten sposób możemy neutralizować nieprzyjemne wspomnienia
i wzbogacać te, które będą nam służyć.
. Jeśli jedna osoba potrafi coś zrobić - każdy może się
tego nauczyć.
Możemy przestudiować umysłową mapę osoby, której wszystko się udaje,
po czym uczynić ją naszą własną. Bardzo wiele osób uważa, że pewne
rzeczy są niemożliwe do wykonania, bez podjęcia jakiejkolwiek próby
wyjścia z problemowej sytuacji. Trzeba sobie wyobrazić, że wszystko
jest możliwe. Jeśli istnieje jakieś fizyczne lub środowiskowe ograniczenie,
świat przeżyć powiadomi Cię o tym.
. Umysł i ciało są częścią tego samego systemu.
Nasze myśli wpływają między innymi na napięcie mięśniowe, oddech
lub emocje, a te z kolei oddziałują na nasze myśli. Kiedy nauczymy
się je zmieniać, będziemy również potrafili kształtować inne rzeczy.
. Ludzie mają wszelkie niezbędne zasoby, jakich potrzebują.
Umysłowe reprezentacje, wewnętrzne głosy, doznania i uczucia to
podstawowe klocki składające się na całość naszych mentalnych i fizycznych
zasobów. Można je wykorzystywać do budowania dowolnych pożądanych
myśli, odczuć lub umiejętności, po czym umieścić je w naszym życiu
tam, gdzie chcemy, lub tam, gdzie są nam najbardziej potrzebne.
. Nie można się NIE porozumiewać.
Ludzie komunikują się cały czas, przynajmniej niewerbalnie, i słowa
są często najmniej ważną częścią przekazu. Westchnienie, uśmiech
i spojrzenie to wszystko porozumiewanie się. Nawet nasze myśli to
sposób komunikacji z nami samymi i są one ujawniane innym poprzez
nasze oczy, ton głosu, postawę i ruchy ciała.
. Sensem przekazu jest odpowiedź, którą się otrzymuje.
Inni odbierają to, co mówimy i robimy, poprzez swą umysłową mapę
świata. Sytuacja, w której ktoś słyszy coś innego od tego, co mieliśmy
na myśli, pozwala zauważyć, że komunikacja to raczej to, co zostało
odebrane. Należy zwracać uwagę, jak odbierany jest nasz przekaz.
Dzięki temu następnym razem będzie można go dostosować, aby był bardziej
zrozumiały.
. W każdym zachowaniu kryje się jakaś dobra intencja.
Każde zachowanie, nawet to najbardziej raniące, krzywdzące czy bezmyślne,
ma u swego źródła pozytywny cel. Krzyk, aby zostać zauważonym, bicie,
by odeprzeć niebezpieczeństwo. Ukrywanie się, by poczuć się bezpiecznie.
Zamiast usprawiedliwiać lub potępiać takie czyny, możemy je oddzielić
od pozytywnych intencji danej osoby, aby można było znaleźć nowe,
lepsze i bardziej konstruktywne sposoby na uzyskanie tego samego
rezultatu.
. Ludzie zawsze dokonują najlepszego wyboru spośród dostępnych
im opcji.
Każdy z nas ma swoją niepowtarzalną osobistą historię. Ona pozwala
nam poznać, co i jak robić, czego i jak chcieć, co i jak cenić, czego
i jak się uczyć. To nasze doświadczenie. W oparciu o tę bazę doświadczeń
musimy dokonywać wszystkich wyborów; to znaczy dopóki w naszej bazie
nie znajdą się nowe i lepsze doświadczenia.
. Jeśli to, co robisz, nie działa - zrób coś innego. Zrób
cokolwiek innego.
Jeśli będziesz ciągle robił to samo, zawsze będziesz to samo otrzymywać.
Jeśli chcesz czegoś nowego, zrób coś nowego. Zwłaszcza przy tak dużej
liczbie możliwości.
|